Przepisy dla dronów

Remote ID w Stanach Zjednoczonych

Ostatnia weryfikacja: 2026-11-15

Czym jest Remote ID? Jak działa ta technologia: normy, zawartość transmisji oraz Bluetooth a Wi-Fi (po angielsku).

W Stanach Zjednoczonych Remote ID reguluje Federalna Administracja Lotnictwa (FAA) w 14 CFR Part 89. Operatorzy dronów muszą spełniać te wymogi od 16 września 2023 r., a okres przejściowy FAA zakończył się 16 marca 2024 r.

Które drony muszą go nadawać?

W przeciwieństwie do UE i Wielkiej Brytanii, gdzie decyduje etykieta klasy, w USA przepis zależy od rejestracji:

Dron Remote ID
Użytek rekreacyjny, 250 g (0,55 lb) lub więcej Obowiązkowy
Loty zgodnie z Part 107 (komercyjne), dowolna masa Obowiązkowy
Użytek rekreacyjny, poniżej 250 g Nieobowiązkowy

Modele latające — zdalnie sterowane samoloty, śmigłowce i szybowce — podlegają tej samej zasadzie: od 250 g również muszą nadawać.

Trzy sposoby spełnienia wymogów

  1. Dron ze standardowym Remote ID — Remote ID wbudowany przez producenta. Większość nowych dronów sprzedawanych obecnie w USA.
  2. Moduł nadawczy Remote ID — niewielki dodatek do starszych dronów zbudowanych bez Remote ID. Nowo produkowane drony muszą mieć wbudowany standardowy Remote ID. Nadaje miejsce startu zamiast bieżącej pozycji pilota i może być używany tylko w zasięgu wzroku.
  3. Obszar identyfikacji uznany przez FAA (FRIA) — drony bez Remote ID mogą latać tylko na tych wyznaczonych terenach, prowadzonych przez organizacje społeczne lub placówki edukacyjne. Większość FRIA to lotniska klubów modelarskich, w dużej części zrzeszonych w Academy of Model Aeronautics (AMA), więc modele latające na lotniskach klubowych są zazwyczaj zwolnione z nadawania. Poza FRIA modelarze zwykle montują moduł nadawczy.

Co zawiera transmisja?

Dron ze standardowym Remote ID nadaje:

Moduły nadawcze wysyłają miejsce startu zamiast pozycji stacji kontroli. Transmisja odbywa się przez Bluetooth lub Wi-Fi, zwykle zgodnie ze standardem ASTM F3411, i każdy w pobliżu z odpowiednim odbiornikiem może ją odczytać. Tylko FAA i organy ścigania mogą powiązać numer seryjny z tożsamością właściciela — publiczna transmisja nie podaje nazwiska pilota.

Part 107 i nadchodząca Part 108

Part 107 to przepisy FAA dla komercyjnych (nierekreacyjnych) lotów dronów: pilot potrzebuje Remote Pilot Certificate i utrzymuje drona w zasięgu wzroku, maksymalnie 400 ft (około 120 m) nad ziemią. Każdy dron latający zgodnie z Part 107 musi być zarejestrowany i nadawać Remote ID bez względu na masę — więc nawet dron poniżej 250 g używany w pracy jest widoczny. Loty poza zasięgiem wzroku (BVLOS) w ramach Part 107 wymagają odstępstwa (waiver) FAA.

Part 108 to proponowane przepisy FAA, które mają uczynić loty BVLOS — dostawy paczek, rolnictwo, inspekcje — rutyną, bez odstępstwa dla każdej operacji. FAA opublikowała projekt 7 sierpnia 2025 r.; ostateczne przepisy są od 10 lipca 2026 r. przedmiotem przeglądu w Białym Domu i jeszcze nie obowiązują. W proponowanej formie zaostrzają wymogi Remote ID dla takich lotów:

Dla ludzi na ziemi Part 108 oznacza więcej dronów latających daleko od pilota — a ich transmisja Remote ID to sposób, by je zobaczyć.

Certyfikaty pilota i loty nad ludźmi

W USA nie ma oznaczeń klas jak C0–C6 w UE. To, czego potrzebuje pilot, zależy od celu lotu:

Lot Czego potrzebuje pilot Rejestracja
Rekreacyjny, zgodnie z 49 U.S.C. 44809 Zdać bezpłatny test online Recreational UAS Safety Test (TRUST) i przestrzegać zasad bezpieczeństwa organizacji społecznościowej Od 250 g (0,55 lb): rejestracja, 5 $ na trzy lata
Zgodnie z Part 107 — praca lub każdy lot, który nie jest czysto rekreacyjny Remote Pilot Certificate: co najmniej 16 lat, egzamin teoretyczny w ośrodku zatwierdzonym przez FAA, weryfikacja bezpieczeństwa przez TSA; co 24 miesiące kalendarzowe bezpłatne szkolenie odświeżające online Każdy dron, bez względu na masę
Dron o masie 55 lb (25 kg) lub więcej Poza Part 107: zwolnienie FAA na podstawie 49 U.S.C. 44807 Rejestrowany jako statek powietrzny

W obu przypadkach dron pozostaje w zasięgu wzroku, maksymalnie 400 ft (około 120 m) nad ziemią, a lot w kontrolowanej przestrzeni powietrznej przy lotniskach wymaga zgody — zwykle przez LAANC.

Dla lotów nad ludźmi niebiorącymi udziału w operacji Part 107 dzieli drony na cztery kategorie. To najbliższy odpowiednik oznaczeń klas w USA:

Kategoria Dron Lot nad ludźmi
1 0,55 lb (250 g) lub mniej, z całym wyposażeniem; bez odsłoniętych wirujących części, które mogłyby rozciąć skórę Dozwolony
2 Wykazano, że nie powoduje gorszych obrażeń niż uderzenie z energią 11 ft-lb (około 15 J); bez odsłoniętych wirujących części i wad bezpieczeństwa. Producent składa w FAA deklarację zgodności i oznacza drona Dozwolony
3 Jak kategoria 2, do 25 ft-lb (około 34 J) Tylko nad zamkniętym terenem lub terenem o ograniczonym dostępie, gdzie wszyscy zostali powiadomieni, albo bez długotrwałego lotu nad ludźmi; nigdy nad zgromadzeniami
4 Ma świadectwo zdatności do lotu FAA Dozwolony, w ramach ograniczeń eksploatacyjnych

Długotrwały lot nad zgromadzeniem ludzi na otwartej przestrzeni — tłumem — jest w kategoriach 1, 2 i 4 dozwolony tylko wtedy, gdy dron nadaje Remote ID, wbudowany lub przez moduł. Sygnał Remote ID pokazuje numer seryjny lub identyfikator sesji, a nie certyfikat pilota.

Blue UAS, ustawa o bezpieczeństwie dronów i FCC

Niezależnie od Remote ID USA ograniczają, kto może kupować jakie drony:

Nic z tego nie wyłącza Remote ID: drony DJI i inne zagraniczne, które już latają, nadal nadają, a DroneScout pokazuje je jak każdy inny dron.

Budujesz drony dla klientów rządowych? Nasz standardowy transponder Remote ID DroneBeacon db300 jest w Blue UAS Framework od 10 lipca 2026 (wyszukaj „db300”). Według stanu na październik 2026 to jedyny standardowy moduł Remote ID w Framework. Jest zgodny z NDAA i łączy się z kontrolerem lotu przez MAVLink lub DroneCAN — zobacz DroneBeacon na dronescout.co. Jego płytka drukowana jest produkowana i montowana w Niemczech, więc jest gotowy także na regułę dotyczącą płytek z 2027 roku.

Jak to zobaczyć

DroneScout obsługuje ASTM F3411, standard amerykańskich dronów i modułów Remote ID, przez Bluetooth Legacy, Bluetooth Long Range S8, Wi-Fi Beacon i Wi-Fi NaN. Aplikacja pokazuje na żywo na mapie każdego nadającego drona, na Androidzie i iPhonie, łącznie z pozycją pilota lub miejscem startu. To, jakie rodzaje transmisji odbierze Twój telefon, bywa różne — zobacz FAQ — a DroneScout Bridge rozwiązuje ten problem na obu platformach.

Oficjalne źródła